Kendi Kurumunda Sağlık Hizmetine Ulaşamayan Üniversite Çalışanları

Mehmet BENLİ

Kendi Kurumunda Sağlık Hizmetine Ulaşamayan Üniversite Çalışanları

Üniversiteler yalnızca eğitim verilen kurumlar değildir. Aynı zamanda binlerce akademik ve idari personelin görev yaptığı, büyük bir organizasyonun sürdürüldüğü yapılardır. Bir üniversitenin başarısı; akademisyeninden memuruna, işçisinden teknik personeline kadar tüm çalışanlarının emeğiyle mümkün olur.

Ancak son dönemde üniversitenin farklı birimlerinde görev yapan birçok personelin dile getirdiği ortak bir sorun dikkat çekmektedir: Kendi üniversitelerinin Hastanesi'nde sağlık hizmetlerine erişimde yaşanan güçlükler.

Üniversitenin yalnızca hastane çalışanları değil; fakültelerde, yüksekokullarda, araştırma merkezlerinde ve idari birimlerde görev yapan personeller de benzer mağduriyetleri dile getirmektedir. Poliklinik randevularının ileri tarihlere verilmesi, tetkik ve tahlil süreçlerinin uzaması, kontrol muayenelerinde yaşanan gecikmeler çalışanlar arasında ciddi bir memnuniyetsizlik yaratmaktadır.

Bu memnuniyetsizliğin temelinde ise yaygınlaşan bir algı bulunmaktadır. Birçok çalışan, ücretli özel muayene tercih edildiğinde süreçlerin daha hızlı ilerlediğini, normal başvuru yollarında ise uzun bekleme süreleriyle karşılaşıldığını düşünmektedir. Bu durumun doğru olup olmadığı kadar, çalışanlar arasında böyle bir kanaatin oluşmuş olması da önemlidir.

Çünkü kurumlara olan güven sadece uygulamalarla değil, çalışanların algılarıyla da şekillenir.

Üniversite personelinin beklentisi ayrıcalık değildir. Hiç kimse başka hastaların önüne geçmeyi talep etmemektedir. Ancak yıllardır emek verdiği üniversitenin sağlık kuruluşunda makul sürelerde sağlık hizmeti alabilmek istemek de en doğal haktır.

Üniversiteler çalışanlarının bilgi ve emeğiyle ayakta duran kurumlardır. Çalışanların sağlık sorunlarıyla mücadele ederken aynı zamanda randevu, tetkik ve muayene süreçlerinde zorluk yaşaması, çalışma motivasyonunu ve kurumsal aidiyet duygusunu olumsuz etkileyebilir.

Bir kurumun çalışanına verdiği değer, en çok zor zamanlarda ortaya çıkar. Sağlık sorunu yaşayan bir personelin kendi kurumunda çözüm bulabilmesi, o kurumun çalışanına verdiği önemin somut göstergelerinden biridir.

Bu nedenle konu yalnızca sağlık hizmetiyle ilgili değildir. Aynı zamanda çalışan memnuniyeti, kurumsal bağlılık ve sosyal sorumluluk meselesidir. Üniversite yönetiminin, çalışan temsilcilerinin ve ilgili sağlık birimlerinin bu konuda çalışanların görüşlerini dikkate alarak çözüm üretmesi, hem kurum içi huzurun güçlenmesine hem de hizmet kalitesinin yükselmesine katkı sağlayacaktır.

Çünkü bir üniversitenin gerçek gücü binalarında değil, insan kaynağındadır. O insan kaynağının kendisini değerli hissetmesi ise her şeyden önce sağlık hizmetlerine adil ve erişilebilir şekilde ulaşabilmesiyle mümkündür.

Bugün dile getirilen talep son derece nettir: Üniversite çalışanları, görev yaptıkları kurumun hastanesinde sağlık hizmetine daha kolay, daha hızlı ve daha erişilebilir biçimde ulaşmak istemektedir. Bu talep bir ayrıcalık değil, emeğe duyulan saygının doğal bir sonucudur.